ប្រសិនបើ Microcontroller គឺជា "ខួរក្បាល" នោះ សេនស័រ (Sensor) ពិតជាដើរតួជា "សរីរាង្គវិញ្ញាណ" (ដូចជាភ្នែក ត្រចៀក និងច្រមុះ) ដែលអនុញ្ញាតឱ្យឧបករណ៍អេឡិចត្រូនិកអាចដឹង និងឆ្លើយតបទៅនឹងពិភពលោកជុំវិញខ្លួនបាន។ 

១. តើសេនស័រ (Sensor) ជាអ្វី?

សេនស័រ គឺជាឧបករណ៍ដែលបម្លែង "ទិន្នន័យពីពិភពរូបវន្ត" (ដូចជាកម្ដៅ, ពន្លឺ, ចលនា) ឱ្យទៅជា "សញ្ញាអគ្គិសនី" ដែល Microcontroller អាចអាន និងយល់បាន។

បើគ្មានសេនស័រទេ ឧបករណ៍អេឡិចត្រូនិកនឹងធ្វើការដោយងងឹតងងុល (គ្រាន់តែដឹងតែបើក ឬបិទតាមពេលវេលាដែលយើងកំណត់ទុក) ប៉ុន្តែនៅពេលមានសេនស័រ ឧបករណ៍ទាំងនោះនឹងក្លាយជា "ឧបករណ៍ឆ្លាតវៃ" ដែលចេះសម្រេចចិត្តតាមស្ថានភាពជាក់ស្តែង។

២. ការប្រៀបធៀបសេនស័រទៅនឹងវិញ្ញាណមនុស្ស

ដើម្បីឱ្យស្រួលយល់ យើងអាចប្រៀបធៀបសេនស័រទៅនឹងសរីរាង្គរបស់យើង៖

• ភ្នែក: គឺ Light Sensor (LDR) - សម្រាប់ដឹងថាពេលណាថ្ងៃ ឬយប់ ដើម្បីបើកអំពូលភ្លើងដោយស្វ័យប្រវត្តិ។

• ស្បែក: គឺ Temperature Sensor - សម្រាប់វាស់កម្ដៅ ហើយបញ្ជាឱ្យម៉ាស៊ីនត្រជាក់បន្ថយកម្ដៅ ឬបង្កើនល្បឿនកង្ហារ។

• ត្រចៀក: គឺ Sound Sensor (Microphone) - សម្រាប់ចាប់យកសម្លេង (ដូចជាការទះដៃដើម្បីបើកភ្លើង)។

• ការប៉ះ: គឺ Ultrasonic ឬ Infrared Sensor - សម្រាប់វាស់ចម្ងាយ (ដូចជាប្រព័ន្ធសេនស័រក្រោយឡានដែលស្រែក "ប៊ីបៗ" នៅពេលជិតបុកវត្ថុអ្វីមួយ)។

៣. វដ្តនៃការធ្វើការងាររបស់សេនស័រនៅក្នុងប្រព័ន្ធអេឡិចត្រូនិក

សេនស័រដើរតួជាជំហានដំបូងក្នុងប្រព័ន្ធអេឡិចត្រូនិក៖

• Input (សេនស័រ): វាចាប់យកសញ្ញាពីបរិស្ថាន (ឧទាហរណ៍៖ សេនស័រចាប់ចលនាឃើញមនុស្សដើរកាត់)។

• Processing (Microcontroller): ខួរក្បាលទទួលសញ្ញានោះ ហើយវិភាគថា "ត្រូវធ្វើសកម្មភាពឬទេ?"។

• Output (Actuator): ម៉ូទ័រ ឬអំពូលភ្លើង ដំណើរការតាមការបញ្ជា។

៤. សារៈសំខាន់នៃសេនស័រក្នុងពិភពបច្ចុប្បន្ន

• សុវត្ថិភាព: សេនស័រផ្សែង (Smoke Sensor) អាចដឹងពីអគ្គិភ័យមុនពេលវាឆេះរាលដាល។

• ប្រសិទ្ធភាពថាមពល: សេនស័រវត្តមានមនុស្សក្នុងបន្ទប់ការិយាល័យ នឹងបិទភ្លើងដោយស្វ័យប្រវត្តិនៅពេលគ្មានមនុស្ស ដើម្បីសន្សំសំចៃភ្លើង។

• ការសម្រួលជីវភាព: ម៉ាស៊ីនបោកខោអាវទំនើបៗមានសេនស័រវាស់ទម្ងន់ខោអាវ ដើម្បីកំណត់បរិមាណទឹកឱ្យសមស្រប។

សរុបសេចក្តីមក៖ សេនស័រគឺជាស្ពានដែលតភ្ជាប់រវាងអ្វីដែលយើងឃើញ និងអ្វីដែលម៉ាស៊ីនយល់។ សម្រាប់អ្នកដែលចង់រៀនអំពី Arduino នាពេលអនាគត ការយល់ពីរបៀបប្រើប្រាស់សេនស័រ គឺជារឿងសប្បាយបំផុត ព្រោះវានឹងធ្វើឱ្យគម្រោងរបស់អ្នកអាច "មានជីវិត" ដូចទៅនឹងមនុស្សពិតប្រាកដ។